Αν ακούς

…..”Κατάθλιψη, συνθλιψη. Σαν κάτι βαρύ να πέφτει πάνω σου και να νιώθεις ότι θα σε συνθλίψει. Κάποιοι το περιγράφουν ως ένα τεράστιο μαύρο σύννεφο που σε ακολουθεί, άλλοι ως μια μαύρη σκιά που σε σκεπάζει και σου κλέβει την ανάσα. Εγώ το έλεγα “πηγάδι”. Ήταν σαν να χωνόμουν κάπου βαθιά και σκοτεινά όπου κάθε προσπάθεια έμοιαζε μάταιη – δεν υπήρχε διαφυγή.”

“Σε αυτές τις στιγμές που νιώθεις σε αυτή την άβολη θέση έρχονται συνειδητοποιήσεις που μπορεί να μην είναι ευχάριστες ή μπορεί να σου προκαλούν μεγάλο πόνο, και μέσα σ αυτή την αμηχανία και αβολοσύνη να γεννιέται η αλήθεια σου. Κι αυτό μέσα στη δυσκολία του αποκαλύπτει ένα δώρο προς εσένα.

Είμαστε ευάλωτοι, έχουμε αδύναμα σημεία, έχουμε πληγωθεί, έχουμε μικρύνει πολλές φορές για να χωρέσουμε στη ζωή κάποιου άλλου.. αλλά δεν είμαστε μόνο αυτό. Είμαστε κι αυτοί που παλεύουμε, που παίρνουμε το τραύμα μας αγκαλιά και πάμε, που παρά τη δική μας δυσκολία μπορούμε να χαρίσουμε ένα χαμόγελο, μια βοήθεια, ένα συμπονετικό βλέμμα στον άλλο γιατί ξέρουμε πως είναι να πονάς και πόση μοναξιά κρύβει αυτό.

Είμαστε κι αυτοί που κάποια στιγμή θα βγούμε στο φως και ξέρουμε πως δε θα είμαστε πια οι ίδιοι, πως μπορούμε να κάνουμε τον πόνο μας, δύναμη και στήριγμα, να συναισθανθούμε και να συνδεθούμε βαθύτερα, να νιώσουμε ότι μπορούμε να συνυπάρχουμε με τη θλίψη αλλά ότι δε μας περιορίζει και δε μας κατευθύνει πια.”

Μαζί με μουσικές και μελωδίες, θα κάνουμε μια δύσκολη διαδρομή που οδηγεί ξανά και ξανά στη ζωή.

Καλή ακρόαση!